|
| |
Terug
| |
We hebben nog
altijd een boontje voor ons Toon(tje)
|
|
| |
In april 2006 heeft “meneer
Poelmans “ grote kuis gehouden in zijn vertrouwde stek in het
Buso-bureau en zijn lange schoolcarričre afgerond.
Jarenlang was hij een vaste
waarde binnen onze school, steeds welgezind en in evenwicht. Zijn
relativeringsvermogen tegenover jong en oud sierde zijn ganse loopbaan.
Voor iedereen die er nood aan had nam hij tijd om te luisteren en samen
oplossingen te zoeken.
Bijna 3 jaar geleden is Toon met
werken gestopt, we zijn benieuwd hoe het met hem gaat, tijd voor een
babbel ten huize van … |
 |
|
| |
Toon, hoe zien je dagen er nu
uit?
Een klassieker onder de
gepensioneerden: ook de dagen van Toon zijn veel te kort en tijd voor
verveling is er zeker niet. Vrouw Rosanne is nog beroepsactief en bezit
als geen ander de kunst van het delegeren. Uiteraard een welgekomen gave
als je een huishouden met 4 mannen moet runnen.
Zoals het een echte man past
neemt Toon zijn taak als huisman ter harte: boodschappen, stofzuigen,
het menu bepalen ten huize Poelmans, de tuin onderhouden, wat
bijspringen in de buurt, …
Daarnaast is er ook tijd om de
krant en boeken te lezen en de vele familiereisjes in goede banen te
leiden. Bij de familie Poelmans kan je de knepen van het genieten leren!
Voor Toon is bewegen ook een
belangrijke prioriteit. Een gezonde geest in een gezond lichaam is zijn
motto.
Vandaar dat hij veel met de
fiets onderweg is om in prima conditie te blijven. Zelfs vroeger was
Toon “op de fiets met fluo-vest” een bekend beeld in de Boeschepestraat.
We herinneren ons ook nog “de vertrouwde rode snorfiets” . |
|
| |
 |
Toon, wat zijn je mooiste
herinneringen aan de tijd van toen?
Je ziet Toon bij het vertellen
gewoon nog nagenieten van de dankbaarheid van ouders en leerlingen bij
de proclamatie van het 5de jaar.
Daarnaast was hij er ook graag
bij om allerlei uitstapjes te organiseren: met de boot naar Engeland, de
100-dagen viering, kick op sport, de sportdag …
Toon was ook steeds vol
enthousiasme te vinden op alle activiteiten met collega’s en de “pintjes
achteraf” waren er ook zeker nooit te veel aan!
Wij durven trouwens nog altijd
beroep doen op Toon: bosuitstap met het 1ste jaar, de barbecue bedienen
… een telefoontje en mijnheer Poelmans staat weer paraat. |
|
| |
Toon, wat is je leukste
anekdote uit je schoolcarričre?
Je moet het maar tegenkomen: je
komt ’s morgens op school aan, alles is er doods en verlaten, niemand te
bespeuren … Dan pas kom je tot de ontdekking dat je een uur te vroeg
bent opgestaan en het nog maar 7 uur is .
Geen nood voor Toon die steeds
het aangename aan het onaangename weet te koppelen en meteen een kopje
verse, sterke koffie gezet heeft.
Trouwens, hij moet hier liters
koffie met suikers verbruikt hebben. Daarbij dan nog ondertussen
filosoferen, reizen, kinderen opvoeden, over het werk praten,
verbouwingen doen ... In die tijd kon je ook nog zorgeloos ver je
succesvolle beleggingen praten en adviezen geven. |
|
| |
Toon, mis je ons???
In het begin was het wel een
ferme aanpassing, maar het went wel. Het is een periode die je op een
bepaald moment moet afsluiten om ruimte te maken voor andere dingen in
je leven.
Hoewel, Toon kan nog altijd
genieten van een toevallige babbel met oud-collega’s. |
 |
|
| |
Toon, wat is je wijze raad
voor ons?
Werk met een jonge geest en zoek
een evenwicht tussen werken en genieten.
Stel niet uit tot later!
Dominique Cnudde – leerkracht
ASV
Doreen Geers - sociaal verpleegster |
|
| |
|
|
|
|
|
|
