| |
Leerlingen van het 5de jaar
vertellen over hun ervaringen tijdens de praktijk op verplaatsing als
logistiek helpers in het Jan Ypermanziekenhuis te Ieper.
|
|
| |
Katrien: Ik voelde me de 1ste maal heel
zenuwachtig en dacht bij mezelf: Wat een groot ziekenhuis, wat staat me
hier allemaal te wachten?
Eveline: Eens ik mijn werkpak aanhad en ik ter
plaatse op mijn dienst kwam, verdween de onzekerheid en was ik al heel
wat minder nerveus.
Sanne: Ik was vooral bang om verloren te lopen. |
 |
|
| |
 |
Heleen: Ik werd de 1ste maal dat ik daar toekwam
zeer goed ontvangen door het personeel van de dienst. Iedereen stelde
zich voor en ik kreeg ter plaatse een rondleiding en heel veel uitleg.
Tamara: De begeleidende mensen zijn blij met
onze extra hulp. Ik voelde me zeker welkom.
Kimberly: Het verschil met de praktijk op
verplaatsing van vorig schooljaar in het rusthuis is groot. Het rusthuis
was minder ingewikkeld en verliep rustiger. |
|
| |
Jolien: Het is er niet alleen drukker maar het
tempo ligt ook heel wat hoger.
Tamara: Je komt er altijd met andere mensen in
contact omdat de patiënten steeds wisselen. In het rusthuis kenden we de
bejaarden na een tijdje. Nu heb je met zoveel verschillende mensen te
maken allemaal met een ander karakter.
Kimberly: De taken zijn ook helemaal anders dan
in het rusthuis. We dienen niet alleen maaltijden op en af maar we
moeten er ook heel veel transport doen.
Heleen: We leggen inderdaad veel afstand af.
Bloedstaaltjes naar het labo brengen, medicatie bijhalen in de apotheek,
patiënten brengen en terug afhalen voor onderzoeken en dergelijke. |
 |
|
| |
 |
Eveline: Ik zou graag eens weten hoeveel
kilometers we op die dag afleggen.
Jolien: Vorig jaar deden we een halve dag
praktijk op verplaatsing, nu is dat een volledige dag. Dat voel je wel
‘s avonds, we komen doodmoe thuis.
Katrien: ’s Morgens doen we logistiek werk en in
de namiddag helpen we mee in het onderhoud. Het onderhoud is niet te
onderschatten, er wordt aan een hoog tempo gewerkt.
Sanne: Ik besef meer en meer dat we moeten
genieten van onze schooldagen. Als we later gaan werken is het voor de
rest van ons leven. Een dagje school is duidelijk minder vermoeiend!
|
|
| |
Tamara: Eigenlijk leren we nu wel wat echt
werken is!
Heleen: Eerlijk gezegd: Geef mij maar logistiek
werk. Er is meer afwisseling en je kan er meer contacten leggen. Het is
ook wel voelbaar dat het geen gemakkelijke periode is voor het
personeel. Die hele verhuis maakt alles nog moeilijker en dubbel zo
druk.
Katrien: Je voelt de stress en zenuwachtigheid
rondom je.
Kimberly: Eigenlijk vind ik het leuk om dat mee
te maken. We maken een stukje geschiedenis mee. |
 |
|
| |
 |
Katrien: Het leuke is dat alles is splinternieuw
en zeer modern is. De kamers zijn luxueus ingericht met alles erop en
eraan: plasma-TV’s, internetaansluiting, hypermoderne bedden die je in
alle mogelijke standen kan bedienen enz… Deuren van onderzoeksruimten
worden met een badge geopend en nog zoveel meer.
Jolien: Ik heb in de herfstvakantie als
vrijwilliger een dagje mee helpen verhuizen. Mijn hulp was meer dan
welkom.
Eveline: Door deze POV-uren proeven we hoe het
leven is op de werkvloer. |
|
| |
Sanne: We leren sociaalvaardig te zijn, vlug te
werken en beseffen dat we het beroepsgeheim moeten respecteren.
Tamara: Ik voel dat ik al heel wat losser en
opener geworden ben in de omgang met anderen. Leren omgaan met stress is
ook heel belangrijk want er komen heel veel dingen tegelijk op je af.
Eveline: Ik hoop dat ik later kan werken in deze
branche want ik doe het echt wel graag. Het maakt niet uit of dat nu in
een rusthuis of ziekenhuis is. |
 |
|
| |
|
De leerlingen van LA5 |
|
| |
|
|
|
|
|
