DE AST - Poperinge

 

 

 

Terug Home

  Daphné en Tamara spelen de grasmat plat!

 

 
 

Naam: Daphné Vande Putte

Leeftijd:16 jaar

Klas: 4e jaar Tuinbouwarbeider

Hobby’s: voetballen en snowboarden

Positie: links midden en linksback in voetbalterm 11 en 5.

Prestatie: 21 wedstrijden gespeeld waarvan 19 gewonnen, 1 verloren, 1 gelijk spel en 16 doelpunten gescoord.

 

 
  Ik speel reeds voetbal bij de Duiveltjes van SK Reningelst van mijn 6 à 7 jaar. Omdat je als meisje enkel tot de kadetten tussen jongens mag voetballen, ben ik dan maar bij een damesploeg gestart in Zuidwest Harelbeke. In mijn tweede jaar in Harelbeke werden we kampioen. Dat was een mooie manier om afscheid te nemen. In het damesvoetbal is er een hechte band en wordt er veel gelachen. We steunden elkaar in alles. Wegens te ver ben ik van club veranderd. Nu speel ik bij ‘de Famkes’ in Merkem. Tijdens het eerste jaar zaten we met onze meisjesploeg in de jongensreeks. Dat was knokken! Maar het was een goede leerschool om zo toch wat harder te worden in het voetbal. Nu speel ik in 1ste provinciale A en dit jaar werden we kampioen in onze reeks! De laatste eindrondes zijn nog maar pas afgelopen en verliepen iets moeilijker. Toch zit de kans er nog in dat we naar 3de nationale zullen gaan! Met goede moed gaan we door naar het volgende seizoen.

Daphné Vande Putte

 

 

 

 

Voetbalspeelster Tamara Fossaert  (LA5), op de foto in donkere uitrusting, en haar ploeg: ‘de Famkes’ uit Merkem  
 

Tamara speelt al vanaf haar 6 jaar bij de meisjesvoetbalploeg Famkes in Merkem.

Ze zag grote broer Björn bezig op het groene tapijt en liet onmiddellijk het ballet, turnen en paardrijden voor wat het was. Voor Tamara was het al voetbal wat de klok sloeg en ze besloot zich na goedkeuren van ma en pa dan ook aan te sluiten bij de Famkes.

Als ze terugdenkt aan de grote spelvreugde die ze tot op heden mocht beleven, besluit ze dat ze het nog geen moment beklaagd heeft.

Na de categorie van de duiveltjes ( 6j.) en miniemen (7-12 j.) te hebben doorlopen, kwam ze bij de knapen terecht. Soms was het knokken geblazen want meisjesminiemen en -knapen komen nog uit tegen jongensploegen. Vanaf 16 jaar mocht ze dan onmiddellijk opdraven met de volwassen damesploeg die in 2de provinciale uitkomt.

Er is voor de meer ervaren speelsters nog een 1ste provinciale en zelfs nog een 1ste nationale ploeg in Merkem. Deze laatste komt uit tegen de toppers van het land met o.m. Anderlecht, Standard, enz…Tussen de 3 damesploegen van de Famkes heerst er volgens Tamara een goede verstandhouding. Elke ploeg supportert voor elkaar. Van concurrentie kan er nauwelijks sprake zijn: ze spelen toch op een verschillend niveau.

Tamara komt dus uit voor de 2de provinciale ploeg en moet de concurrentie aangaan met Waregem, Meulebeke, Izegem, Livinas Elverdinge, Oostende, Cerkelladies Brugge, enz….., een reeks van 12 ploegen. Zoals je ziet komen er grote verplaatsingen aan te pas. Enkel tegen de Livinas uit Elverdinge kunnen we spreken van een streekgebonden wedstrijd.

Tamara is intussen 18 jaar en speelt voor het 3de jaar op rij voor de blauwwitte 2de provincialers. De website van de Koninklijke Belgische Voetbalbond leert ons dat de ploeg van Tamara onder leiding van trainer David Declerck dit jaar kampioen speelde.

Dit jaar konden de Famkes het beter doen dan vorig seizoen want vorig jaar speelden ze net geen kampioen na een nederlaag met 3-4 op de laatste speeldag tegen Ruddervoorde.

Tamara is bijzonder tevreden met de kampioenstitel omdat ze dan volgend seizoen in een hogere reeks mogen uitkomen.

Tamara kan nog meer dan voetballen alleen want ze is ook de reservekeeper van dienst in geval van nood. Ze wordt blijkbaar geapprecieerd door vriend en tegenstander want onlangs werd ze in een enquête van een weekblad door de trainers naar voor geschoven als 10de beste speelster van haar reeks op een geheel van ongeveer 180 meisjes.

De uitdaging om jeugdtrainer te worden, schuift ze nog even voor zich uit maar vroeg of laat gaat ze er toch aan beginnen. Eerst bij de kleintjes, en daarna ziet ze wel.

Tamara heeft de stille wens om zolang mogelijk bij de Famkes te blijven spelen. Ze zou het niet willen missen. De kameraadschap, de hele beleving, de gedeelde vreugde, het gedeelde verdriet, kortom: voor haar is het een familiegebeuren en familie is een deel van je leven.

Tamara, het ga je goed, we volgen met spanning hoe jullie het een trapje hoger zullen doen.

Herman Verstraete - leerkracht L.O.