Eddy kwam het VTIP versterken op 1 september 1970 voor één jaar, diende
het vaderland en kwam per 1 september 1972 terug zijn job opnemen in het
VTI en VSBBO. Vanaf 1979 was Eddy enkel nog werkzaam in het VSBBO. Als
zoon van een schoenhandelaar uit Westende vatte Eddy hogere studies aan
als Technisch Regent Nijverheidstechnieken in Borgerhout. Eddy gaf de
vakken technologie en beroepsgerichte vorming. Houtbewerking sprak hem
het meest aan en hij was hierin dan ook heel gedreven. Met heel veel
engelengeduld werd hij stilaan een vaderfiguur voor alle eerste en
tweede jaarsleerlingen. Als geen ander kon hij de leerlingen boeien door
regelmatig nieuwe oefeningen te brengen. Zo bracht hij de eerste
handelingen, knepen en inzichten stap voor stap bij. Met zijn handen,
voeten en al zijn zintuigen hielp hij de leerlingen hun oefening tot een
goed einde te brengen. Eddy was dan ook tot de laatste minuut van zijn
opdracht met evenveel ijver en toegewijde kracht gemotiveerd (soms wel
eens met ‘sakkerdjie’ maar ja wie niet?). En dat is geen sinecure na 37
jaar lesgeven aan 12-14 jarigen! Niet iedereen is hiervoor in de wieg
gelegd. Eddy; je vakkennis en je kracht om jonge mensen de eerste
stappen aan te leren in de houtbewerking zullen ongetwijfeld voor heel
wat van je oud-leerlingen dankbaar bijgebleven zijn. Leefsleutels
onderwijzen was voor jou een edel moment in je onderwijstaak, dit wilde
je na veel aandrang echt onderrichten en terecht. Dit was iets wat je in
de genen zat. Proficiat Eddy voor je nooit aflatende inzet! De tijd om
ons team en de school vaarwel te zeggen kwam niet onverwacht maar op een
moment dat je zelf gepland had. Het is je gegund om elke dag rustig te
gaan beleven en de plannen die je met Rita elke dag regelt te gaan
uitvoeren met en voor je familie. Maak nu ook tijd voor de zaken die je
al zo dikwijls uitstelde. Het ga je goed met je familie aan je zijde, we
zullen je inbreng in onze koffiepauze missen…
Paul Maerten – TA Interieurbouw
Afscheid van Philippe
Demortier
Sedert één september 2009 is ‘meester’ Philippe
Demortier ‘op rust’, zoals dat heet. Niet dat hij het nu zo rustig
heeft. Als moto-freak en de trotse bezitter van een boot zal hij zijn
dagen wel weten te vullen. Voor ons was hij de peetvader van het ABO.
Elk jaar wist hij met zijn leerlingen een speciaal werkstuk in elkaar te
knutselen. Met kwaliteit en een hoge graad van afwerking als zijn
handelsmerk.
Zo keken we vol bewondering naar het wapenschild van de
schuttersgilde en het schaalmodel van de beiaard van LO die je als
project met de leerlingen uitwerkte. Wie denkt dat werken met de
computer iets voor jonge leerkrachten is vergist zich schromelijk. De
cursussen van meester Philippe zijn pareltjes inzake opbouw en lay-out.
Je begreep heel goed de noodzaak van korte, heldere instructies om de
slaagkansen voor de leerlingen te verhogen. De wijze waarop je met je
miniheftruckje de initiatie heftruckbestuurder aanbracht, zijn het
ideale voorbeeld van een proefles voor de lerarenopleiding. Tal van
leerlingen behaalden dan ook bijkomend hun attest van heftruckbestuurder
waardoor hun kansen op tewerkstelling verhoogden.
Ook in de andere leerjaren van interieurbouw legde je een stevige basis
om te kunnen komen tot volwaardige stielmannen die zo gegeerd zijn op de
arbeidsmarkt.
Meester Philippe, we zullen je missen.
Ik dank je in naam van al de leerlingen die bij jou de revue passeerden.
In naam van mezelf en van alle collega’s wens ik jou en je vrouw het
allerbeste en nog een fijne actieve toekomst.
